vrijdag 02 oktober 2020 07:16

De baby van Chrissy en John

Geschreven door
De baby van Chrissy en John instagram foto Chrissy Teigen

Het feit dat het coronavirus zo oplaait, dat ik geadviseerd word om met een mondkapje in de winkel te lopen raakt me. Ik ben in hart en nieren een verpleegkundige. Ik wil echt mensen helpen. Maar een mondkapje... Ik breng vanwege het beslaan van mijn bril vast anderen eerder in gevaar dan dat het bijdraagt aan de veiligheid. Ik zit vaker aan mijn gezicht omdat mijn bril beslaat en zonder bril ben ik blind dus dat is ook geen optie.


Deze gedachten schieten door mijn hoofd terwijl ik nu.nl door scroll naar nieuws wat mij wel interesseert. Ergens onderaan de pagina lees ik ‘Derde kind van Chrissy Teigen en John Legend kort na geboorte overleden.’
Mijn mondkapjes dilemma parkeer ik direct. Dit zijn problemen van hele andere orde. Het verliezen van een kind; DAT is pas een wereldprobleem.


Mijn hart stroomt vol van compassie wanneer ik het artikel lees. Geraakt door de mooie foto die het artikel begeleid klik ik door naar Chrissy’s Instagram pagina. Ze deelt met recht lief en leed. En vandaag is het leed ongelofelijk groot.


Ik lees met aandacht het commentaar dat onder het artikel staat. Naast alle sterkte-wensen lees ik:
‘Maar wat ik echt niet begrijp: Waarom een zeer pijnlijk en persoonlijk moment vast te leggen middels een foto en deze vervolgens te uploaden. Wat bezielt je om zoiets privé te delen met publiek?’
Een volgende reactie is: ‘Maar op zo’n extreem verdrietig moment eraan denken een FOTO te nemen? Sorry, maar dat voelt voor mij toch echt alsof je nog even wat bekendheid en ‘likes’ wil verdienen aan de dood van je kind."

Au!!
Zonder te willen oordelen verwacht ik dat beide reacties geschreven zijn door personen die het verlies van een kind niet hebben meegemaakt.

Een van mijn mooiste foto’s met onze Hannah is van mij met haar in mijn armen. Ik kijk trots terwijl ik mijn meisje aan de verpleegkundige naast mij laat zien. Ondanks dat ze niet ademde was ik trots op mijn meisje.
Door Stichting Still (stichtingstill.nl) worden hier in Nederland prachtige reportages gemaakt van ouders met levenloos geboren kindjes. Juist op die extreem verdrietige momenten heb je iemand nodig die deze momenten voor je vastlegt. Omdat je hoofd alleen maar vol verdriet is, het trauma té groot.
De foto’s helpen je later om te rouwen, om te beseffen dat het echt gebeurd is. Dat jouw wereld echt veranderde op dat moment.

Ik had de foto’s van ons meisje aan iedereen willen laten zien. Ik wilde van de daken schreeuwen dat ik opnieuw moeder was geworden maar dat ze er niet was.
Ik had geen kinderwagen om achter te lopen. Ik had geen kindje om te voeden en ’s nachts voor uit mijn bed te gaan. Ik had wel foto’s. Maar bijna niemand wilde deze zien.

Wat snap ik goed dat Chrissy en John hun verdriet de wereld in gooien. Als de hele wereld het weet, dan is het echt niet meer te ontkennen. Dan is dat zaadje in hun brein geplant, zodat ze er echt niet om heen kunnen. Hun prachtige Jack, niet hier op de aarde maar wel hun zoon!
Van John kunnen we in de komende tijd vast een prachtige song naar aanleiding van dit verlies verwachtten. Want ook dat hoort bij verwerken, bij doorleven.

Ik gooi mijn telefoon naast me op de bank terwijl de tranen vallen.
Om het kindje van Chrissy en John.
Maar vooral om mijn eigen dochter, waarvan ik alleen maar foto’s heb.

 

Gelezen: 121 keer Laatst aangepast op woensdag 07 oktober 2020 11:29
Annemieke van Boxtel

Eigenaar van Praktijk Deborah / Rouw- en verliesbegeleiding

https://www.praktijkdeborah.nl/wie-ben-ik

1 Reactie

  • Reactielink Tineke vrijdag 02 oktober 2020 14:16 Geplaatst door Tineke

    Geen idee wie die mensen zijn. Maar wat hartverscheurend dat er mensen zo bot reageren. Wat heb je een mooie blog geschreven, Annemieke. Liefs!

Laat een reactie achter