maandag 14 september 2020 14:51

Spelen op een graf

Geschreven door
Spelen bij een graf Spelen bij een graf

Ik wandel rustig over het schelpenpad. Links grazen er wat koeien. Rechts wat hogere begroeiing. Het is ongelofelijk hoeveel kronkelingen en heuveltjes ze in deze polder hebben kunnen stoppen. Het landschap blijft veranderen.
Ik ben op weg naar de begraafplaats.
Terwijl ik loop bedenk ik me hoeveel jaren dit anders is geweest.


Voordat we Hannah een jaar geleden naar Hoofddorp verplaatsten was ik nog nooit alleen bij haar graf geweest. Vanuit het buitenland moesten we een bezoekje aan haar graf altijd even ‘inplannen’. Het gevolg was dat we vrijwel altijd met het hele gezin het graf bezochten.
Een mooi, wit met roze, erg onderhoudsvrij grafje.

Verder lopend bedenk ik me hoe gezegend ik me voel door de ouders van Joël. Het jongentje dat naast Hannah begraven is. Nog nooit heeft er iemand anders voor het graf van onze dochter gezorgd. Maar nu zorgen we samen voor de grafjes van onze kinderen.
Zo kan het zijn dat ik langs kom en zomaar een verse bos bloemen bij mijn kindje vindt. Dat er onkruid is gewied of dat ik onderin de plastic grafvaas wat witte steentjes van Hannah’s grafje vindt, waarmee het kleine zusje van Joël heeft gespeeld.
Bij deze twee kindergraven wordt geleefd en gespeeld.


Vandaag drinken de mama van Joël en ik thee op het bankje tegenover de grafjes van onze kinderen, uit kopjes waar we blij van worden. 
We praten zomaar wat over het leven, over God, over speeltjes op het graf, over het aanschaffen van een plastic doosje om een schep en snoeischaartje in te leggen zodat ze altijd bij de hand zijn.
Het zusje van Joël speelt kiekeboe achter de glasplaat van onze dochter. De bloemetjes krijgen ‘water’ uit een pakje fristi.

Vandaag schijnt de zon. Vandaag is het net een beetje gewoon.
Daar bij het graf van onze kinderen.

Gelezen: 91 keer Laatst aangepast op maandag 14 september 2020 17:34
Annemieke van Boxtel

Eigenaar van Praktijk Deborah / Rouw- en verliesbegeleiding

https://www.praktijkdeborah.nl/wie-ben-ik

1 Reactie

  • Reactielink Marijke Wiebenga maandag 14 september 2020 15:31 Geplaatst door Marijke Wiebenga

    Lieve Annemieke. Weet dat jij voor ons enorm tot zegen bent.
    Joël is ons kleinkind, en wat gunnen wij Eva een vriendin zoals jij.
    Wij ervaren daar Gods liefdevolle hand in. ❤️

Laat een reactie achter